Thomas Braun

Weg met het uitroepteken!

Ik liep over onze werf, een soort industriële campus met hippe bedrijven in stokoude panden, beetje NDSM in het klein maar dan in Hilversum. Een van de bedrijfjes hier verwachtte een pakketje, want op het raam hing een A4-vel met de tekst: ‘Pakketje svp afgeven bij de buren!!’ Ik heb drie boeken geschreven, waarvan twee een uitroepteken bevatten: Ga toch fietsen! en Blijven genieten! En toch heb ik een hekel aan het uitroepteken. Ik zie ze te vaak op de koelkast,…

Read More

Live in het dierencrematorium

  Ik las op het bordje ‘Crematie Centrum Westerhout’ en de pijl ging naar rechts. Ik zat dus goed. Nick Groen, de man die mij had uitgenodigd, had me nog wel gerustgesteld. ‘Het klinkt erger dan het is, we gaan niet in een oven zitten’, zei hij. ‘Zijn locatie is prachtig.’ Ik moest me met mijn degelijke Mercedes door de bossen van Westerhout in Beverwijk wurmen voordat ik bij een kolossaal gebouw terecht kwam. Opgetrokken uit een moderne steensoort, die…

Read More

Nooit meer wielrennen. Totdat…

Goedendag meneer Braun. U kent mij niet maar ik ben erg bekend met uw boeken en columns. Bijna 3 jaar geleden brak ik tijdens mijn werk zeer ongelukkig mijn rug. Na 2, 5 jaar revalidatie heb ik vandaag eindelijk weer mijn eerst 100km plus rit gereden mede dankzij uw eerste boek “ga toch fietsen” heb ik het wielrennen weer opgepakt en ben ik toch weer gaan trainen. Op het moment dat je te horen krijgt dat je nooit meer kan…

Read More

Max (12) wil dammen met bejaarden

Soms maak ik een avondwandeling met mijn zoon. Hij is 12. Thuis krijg ik nooit zo’n goed contact met hem. Hij hangt op de bank, laptop op z’n buik, en luistert de hele tijd naar vloggers terwijl hij met een half oog Dunya en Desi kijkt. Als ik dan vraag hoe het op school was, krijg ik alleen een ongeïnteresseerd knikje. Als ik wat dwingender word, raakt hij geïrriteerd. Op zijn kamer is het een zooitje, zijn jas ligt languit…

Read More

Springsteen is om te huilen

‘Weet je wat je moet kopen?’ ‘Nou?’ ‘De live box van Bruce Springsteen. En anders ontsla ik je.’ Zo ging het echt. Ik vroeg mijn toenmalige chef bij de krant, André Hoogeboom, om advies want ik wilde een nieuw cd’tje kopen. Als ik ergens een hekel aan had was het de muziek van Bruce Springsteen. Ik ben opgegroeid met oudere broers die louter van symfonische rock hielden. Genesis, Emerson Lake & Palmer, Camel, Jethro Tull. Intelligente muziek. Ik ging naar…

Read More

Ondernemer, bent u wel Montessori genoeg?

Dat meisje in dat roze jasje is mijn dochter. Zes is ze. Vanmorgen ging ze voor het eerste op schoolreisje. Naar de dierentuin van Amersfoort. Leuk voor haar, leuk voor mij, als vader. Je bent zelf weer even zes. Maar nu komt het. Mijn dochter zit in groep 2. Samen met de kinderen van groep 1 mochten ze door een erehaag lopen over het schoolplein. Alle kinderen van groep acht, groep zeven, groep zes, groep vijf, groep vier en groep…

Read More

Fijn, zo’n klootzak als vriendin

Ik kan niet meer terug…! Dit verhaal begint ergens in 2015. Dan krijgt Johanneke, mijn vriendin, een Facebook uitnodiging van Thomas Braun. Johanneke kent Thomas ‘van vroeger’. Thomas lijkt wel een beetje op mij. Hij houdt van mooie, sterke vrouwen en is zelf eigenlijk een watje. Net als ik is hij eigenlijk de vrouw in huis. Die jankt bij Spoorloos en sentimentele films, praat graag, houdt van (melo)drama en is eigenlijk een ‘lieverd’. En zijn vrouw is een beetje als…

Read More

Mag ik u losmaken?

‘Weet je waar jij heel goed in bent?’, zei fotografe en werkplek-collega Ilona tegen me. Ik ging er even goed voor zitten. ‘Jij kunt mensen losmaken. Dat kun je echt.’ Ik was vereerd en trots maar deed naïef. ‘Losmaken? Hoe bedoel je dat?’ ‘Je stelt mensen op hun gemak. Maakt een grap. Doet enthousiast. Jij krijgt meer uit mensen. Laat ze dingen zeggen die ze uit zichzelf nooit zouden zeggen. Vaak zie ik bedrijfsfilms met heel stijve ceo’s. Die laten…

Read More

Jos Verstappen en zijn vader kunnen gaan klaverjassen

Vooropgesteld: ik heb niets met auto’s. En al helemaal niets met autoracen. Maar ik kom wel graag bij de mensen thuis. En dus reed ik een jaar of twintig terug samen met mijn vader naar het Limburgse Ohé en Laak om namens weekblad Panorama Frans Verstappen, de vader van Jos, te interviewen. Ik nam mijn vader mee omdat hij graag een bezoekje bracht aan het monument voor Oud-Indië strijders in Roermond. Twee vliegen in één klap. Ik praatte met Verstappen…

Read More

Hoe koud? Zó koud!

Het record in huize Braun staat op 2.35 minuten. Op naam van mevrouw Braun. Zij bestond het dus om 2 minuten en 35 seconden onder een ijskoude straal te staan. Eerst zet ze ‘m op 38 graden. Lekker de schouders eronder, dan het hoofd, de buik, de borsten, billen, benen. Niets zo fijn als een hete douche. Maar dan komt het moment. Koud afdouchen. We hebben een wit wekkerklokje boven op de spiegellijst staan. Als de rode secondewijzer op de 12 staat, gooit…

Read More