In mijn vriendenkring sta ik niet bekend om mijn standvastige mening. Ik ben meer van vandaag dit, morgen dat. Maar ja, ik laat me nu eenmaal graag van mijn standpunt afduwen. Ik lijk wel een beetje op dominee Gremdaat, het personage van Paul Haenen die in een discussie vaak tegen het publiek riep: “Ja, toch? Jaaaa…!” Om er direct aan toe te voegen: “Of toch niet? Neeee…!”
Goed, waar wil ik naartoe? Naar de Alpe d’HuZes. Dit evenement heb ik, in mijn vriendenkring, verguisd. Op de eerste plaats vind ik het nogal oneerbiedig om zo’n instituut, zo’n prachtige berg, waar de grootste wielrenners kapot op zijn gegaan, op één dag zes keer te beklimmen. Als ik een heerlijke vrijpartij met mijn vrouw heb beleefd, waar we allebei intens van hebben genoten maar die wel behoorlijk uitputtend was, dan zeg ik toch ook niet: ‘Dat was geweldig schat. Nog vijf keer, dan kunnen we gaan slapen.’
Daarbij, zes keer één berg, is dat leuk? Lijkt me niet. Ik ben wel eens zes keer op een dag bergop gegaan, zoals bij de Dolomieten-marathon, maar dan had je zes verschillende bergen. Sterker nog, het waren er zelfs zeven. Heb je tenminste nog een beetje afwisseling tijdens het geploeter. En dan die massaliteit! Daar doen 5.000 wielertoeristen aan mee. Houdt die berg dat wel? Nooit, nooit doe ik mee aan Alpe d’HuZes.
Ok, ik heb me vorige week ingeschreven. Waarvoor? Voor Alpe d’HuZes. Ik doe mee. Ik ga die berg zes keer beminnen, ik begeef me in de massa en ik zal me volsterkt monogaam gedragen, dus ik kijk naar geen enkele andere berg, die dag. Ik ben namelijk gevraagd door Myrthe Brak, van het inmiddels fameuze fietsteam Arnhems Meisje Fietst. Het is onmogelijk om nee te zeggen tegen Myrthe Brak. Zij heeft keihard fietsen tegen kanker tot levensdoel verheven en dat is zo ontroerend, dat je alleen maar loyaal kunt zijn als zij je iets vraagt. Myrthe en haar familie en vrienden wachtten mij op toen ik aankwam op de Cauberg bij de finish van Tour for Life, nadat we elkaar via Twitter hadden leren kennen. Over loyaliteit gesproken. Ik ben trots dat ik gevraagd ben en zal alles geven op die berg.
Zo, en nu is het tijd om naar bed te gaan. Nee, nu geen gekke dingen denken. Het blijft gewoon bij een keer. Als ik geluk heb.